حتّى ترضى الهي بقدرتك عليّ تب عليّ ، و بحلمك عنّي اعف عنّي ، و بعلمك بي ارفق بي الهي انت الّذي فتحت لعبادك بابا الى عفوك سمّيته التّوبة ، فقلت : [ توبوا الى اللّه توبة نصوحا ] ، فما عذر من اغفل دخول الباب بعد فتحه ؟ الهي ان كان قبح الذّنب من عبدك فليحسن العفو من عندك الهي ما انا باوّل من عصاك ، فتبت عليه ، و تعرّض بمعروفك فجدت عليه ، يا مجيب المضطرّ ، يا كاشف الضّرّ ، يا عظيم البرّ ، يا عليما بما في السّرّ ، يا جميل السّتر استشفعت بجودك و كرمك اليك ، و توسّلت بجنابك و ترحّمك لديك ، فاستجب دعائي ، و لا تخيّب فيك رجائي و تقبّل توبتي و كفّر خطيئتي ، بمنّك و رحمتك يا ارحم الرّاحمين . » ( 1 ) « خداوندا خطاهايم لباس خوارى و ذلّت بر من پوشانده و دورى از تو جامهء درماندگى بر پيكرم افكنده و عظمت جنايتم مرا دل مرده ساخته است پس اى خداى مهربان به خاطر توبه و بازگشت به در خانه‌ات دلم را زنده گردان ، اى مقصد و مقصود من و اى خواسته و آرزوى من ، به عزّت و جلالت سوگند كه جز تو بخشنده‌اى بر گناهانم سراغ ندارم و به غير تو كسى را نمىبينم كه در هم شكستگى مرا جبران نمايد ، از اين رو من با آه و ناله ، خاضعانه رو به درگاه تو آورده‌ام و به اميد بخشش با خوارى و ذلّت به سوى تو آمده‌ام ، پس اگر تو مرا از در خانه‌ات برانى به چه كسى رو آورم ؟ و اگر تو دست رد به سينهء من بزنى پس به كه پناه ببرم ؟ بنابراين آه از تأسّف و حسرت و شرمسارى و رسوايى من ! و واى از كردار زشت من ! ( 2 ) اى بخشندهء گناه بزرگ و اى ترميم كنندهء هر استخوان شكسته ، از تو درخواست دارم كه گناهان خطرناك مرا ببخشى و زشتيهاى پنهانى مرا بپوشانى و در عرصهء قيامت مرا از نسيم خوش عفو و بخششت محروم